اگر به فکر سفر در طبیعت بکر هستید دشت لار را با اشتیاق انتخاب خواهید کرد. این دشت با گونه های مختلف جانوری و گیاهی و انواع جاذبه های طبیعی دیگر چون کوه، رود و مرتع، مقصدی خاص برای اکوتوریسم است. بکر بودن این دشت از آن روست که در محدوده آن به غیر از چادرهای ییلاقی عشایر هیچ نوع زیست شهری یا روستایی وجود ندارد. دشت لار به علت غنای طبیعی خود از پیش از انقلاب، به عنوان یک پارک ملی شناخته می شود. در سال 61 نیز طبق مصوبه‌ ای این منطقه حفاظت شده اعلام شده و شکار در بعضی مناطق آن ممنوع می باشد. این قانون برای حفاظت از گونه های جانوری فراوان و نادر منطقه برقرار شده.

بسیاری از علاقمندان طبیعت، دشت لار را به دشت شقایق های قرمز می شناسند. این نامگذاری از آن روست که در بهار، این دشت پوشیده از بستری از زیباترین و سرخ ترین گونه های شقایق وحشی می شود. در کنار اینها دورنمای زیبای قله دماوند، دریاچه و سد لار، آبشار و مناطق کوهستانی دشت لار را نباید نادیده گرفت. به دلیل این طبیعت متنوع، دسته های گوناگونی از گردشگران از جمله علاقمندان به عکاسی، کوهنوردی، آفرود، دوچرخه سواری و ماهیگیری راهی آن می شوند. این مقدمات، هر خواننده ای را مشتاق خواهد کرد که پیش از سفر، دانسته های خود را درباره این منطه گردشگری گسترش دهد. پس بیایید با هم نگاهی به پارک ملی لار داشته باشیم.

 

نگاهی به پارک ملی لار

 

دشت لار کجاست

برای علاقمندان پایتخت نشین طبیعت گردی، دشت لار مقصد دوری به شمار نمی آید. این دشت با فاصله تقریباً هفتاد کیلومتری از شهر تهران (در کوتاه ترین مسیر) درست در کنار لواسان قرار گرفته است. این دشت در عین حال با وسعت زیادش، ساکنان و مسافران استان مازندران را نیز برای گشت و گذاری در خود وسوسه می کند. پهناوری دشت لار حدود 73500 هکتار بوده که 31000 هکتار آن، پارک ملی و منطقه محافظت شده می باشد. در دورنمایی کلی از موقعیت جغرافیایی این منطقه گردشگری، باید گفت این دشت در دو استان تهران و مازندران واقع شده است.

دشت لار بخشی از کوهپایه های کوه دماوند به شمار می آید و قسمت هایی از لاریجان آمل در دشت لار قرار می گیرد که ناحیه شمال غربی این دشت محسوب می شود. بخش های جنوبی و جنوب غربی این دشت در استان تهران، همسایه لواسانات بوده و با افجه و امامه هم مرز است. شهرستان دماوند و شهر پلور مازندران نیز، همسایه های جنوب شرقی پارک ملی لار هستند. کوه های شهر زیبای نور مازندران مرز شمالی این دشت و قله خاتون بارگاه در البرز مرکزی و روستای گرمابدر رودبار قصران، همسایه غربی آن هستند. روستای گرمابدر به عنوان دروازه ورودی این دشت زیبا از سمت منطقه فشم، خود یک جاذبه زیبای گردشگری این منطقه به حساب می آید.

در متون تاریخی از دشت لار به عنوان لار قصران نیز یاد می کنند. علت آن، این بوده که در روزگاران گذشته، این منطقه بخشی از ناحیه تاریخی قصران از توابع ری به حساب می آمد. در واقع این منطقه از دیرباز، اردوگاه ییلاقی امرا و پادشاهان بوده است. آنچه که در یکی از ارجاعات زیبای کتاب مرآت البلدان درباره این منطقه در قرن هفتم هجری نوشته شده، قدمت طبیعی دشت لار را نشان می دهد:

“ارغون خان از شاهان ایلخانی در موضع لار، کوشکی مجلل جهت خویش پی افکنده بود و وی پس از سلطان احمد تگودار از سال ۶۸۳ تا سال ۶۹۰ هجری بر بالش سلطنت تکیه داشت. قصران علیا همین لواسانات را می‌گویند. برای وصول به آن از گردنه قوچک طرف شمال جلگه تهران که شخص سرازیر شد، آنگاه بایستی که از رودخانه جاجرود عبور نماید. در سوی شمال این رودخانه، اول بلوک لواسانست که بدو لواسان تقسیم شده: لواسان بزرگ و لواسان کوچک. خواننده این متون باید بداند که این لواسانات را حالا هم قصران علیا (دشت لار) می‌گویند.”

 

دشت لار کجاست

 

مسیرهای دشت لار

در تقریب و میانگین گیری از مسیرهای دسترسی به دشت لار به عنوان یکی از دیدنی های دماوند، باید گفت فاصله این دشت تا تهران 100 کیلومتر، از آمل 103 کیلومتر، از دماوند 36 کیلومتر، از ساری 172 کیلومتر و از آمل 103 کیلومتر است. برای آنکه بتوانید اطلاعات کاملی درباره شرایط سفر به منطقه داشته باشید حتما قبل از سفر، با اداره پارک ملی لار تماس بگیرید.

شماره تماس اداره پارک ملی لار: ۴۳۳۴۲۴۴۱-۰۱۱

شما میتوانید این مقاله را به اشتراک بزارید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *